menu:    
  3GB.pl > Titulus Crucis > Milczący świadek Męki Pańskiej >

 
 
Badania Hesemanna dokonane w latach 1997-2000

W 1997 r. niemiecki historyk Michael Hesemann zdecydował się poddać relikwię naukowemu badaniu. Mając zgodę przeora klasztoru Santa Croce, ojca Luigi Rottiniego i Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej, arcybiskupa Giovanni Battista Re, Hesemann zaprezentował inskrypcję 'titulus' siedmiu uznanym międzynarodowym ekspertom, zajmującym się paleografią trzech starożytnych języków. Relikwia przepołowiona przez św. Helenę wciąż nosi słowa I.NAZARENUS RE - choć napisane w odbiciu lustrzanym (zapewne na wzór hebrajskiego sposobu pisania), z widocznymi trzema wersjami językowymi: hebrajską, grecką i łacińską.

Paleografia jest naukową metodą zajmującą się m.in. datowaniem inskrypcji przez porównanie ich ze znanymi śladami piśmiennictwa występującymi w określonym czasie i regionie. W przeszłości metoda ta okazała się najbardziej właściwa i dokładna do datowania różnych inskrypcji, ponieważ na przestrzeni stuleci styl pisania zawsze się zmienia. Jest ona bezpieczniejsza niż metoda radiowęglowa (C14), która może łatwo dostarczyć błędnych danych, wynikających z zanieczyszczenia przedmiotu materią pochodzącą z późniejszego okresu, co jest możliwe zważywszy, że taki przedmiot przechodził "z rąk do rąk". Chociaż zdarza się, jak w przypadku rękopisów znad Morza Martwego, że paleograficzne datowanie zostaje potwierdzone. W 1992 r. badanie metodą C14 na Uniwersytecie Technicznym w Zurychu potwierdziło wiek tekstów z Qumran.

Do grupy siedmiu ekspertów, z którymi skonsultował się Hesemann, należą: dr Gabriel Barkay z Israel Antiquity Authority, prof. Hanan Eshel, prof. Ester Eshel i dr Leah di Segni z Hebrajskiego Uniwersytetu w Jerozolimie, a także prof. Israel Roll i prof. dr Ben Isaac z Uniwersytetu w Tel Awiwie oraz prof. Carsten Peter Thiede z uniwersytetów w Paderborn, Niemcy, i Beer Sheva, Izrael. Wszyscy oni datowali inskrypcję w tych samych ramach czasowych - pomiędzy I a III wiekiem po Chrystusie, z dużą dozą prawdopodobieństwa na okres początkowy. Troje spośród tych ekspertów - prof. Hanan i Ester Eshel oraz prof. Thiede pracowali przy datowaniu rękopisów z Qumran. Dr di Segni jest zaś uznanym autorytetem od greckich inskrypcji, jakie zostały znalezione w Ziemi Świętej.

Hesemann zaprezentował swoje odkrycia na Międzynarodowym Kongresie Relikwii Chrystusa noszącym nazwę "Od Męki do Zmartwychwstania - 2000 lat milczącego świadectwa", który odbył się na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie w dniach 6-8 maja 1999 r. Obok wielu ekspertów z całego świata w konferencji uczestniczyło dwóch kardynałów - kard. Virgilio Noe, Generalny Wikariusz Watykanu, oraz kard. Miloslav Vlk z Pragi - Prezydent Europejskiej Konferencji Biskupów, a także wielu innych biskupów oraz księżna Maria Gabriella di Savoia - córka ostatniego króla Włoch - Umberto II. W swojej prezentacji Hesemann podkreślił, że szczególną inskrypcją, która przypomina inskrypcję 'titulus', jest współczesny jej napis dedykacji Piłata dla Cesarza Tyberiusza, odnaleziony w Cezarei Nadmorskiej w 1962 r.

Hesemann podczas konferencji stwierdził, że rozpoczynając śledztwo, przyjął trzy możliwe scenariusze:
  1. relikwia jest autentyczna;
  2. jest fałszerstwem z czasów św. Heleny (IV w.)
  3. jest fałszerstwem z czasów średniowiecza.
Żaden z konsultantów nie znalazł ani jednego śladu na potwierdzenie dwóch ostatnich hipotez. Wszyscy oni - jednogłośnie - wskazali datę najwcześniejszą. Podobnie dr Leah di Segni, która napisała dysertację na temat datowania greckich inskrypcji znalezionych w Palestynie, poświadczyła, że liternictwo 'titulus' nie wygląda na inskrypcję bizantyjską z regionu Palestyny, ani jak inskrypcja z IV w. Wygląda zaś dokładnie jak inskrypcja z wczesnego okresu rzymskiego, czyli z I w.

<< 3GB.pl >>
 



deska 'titulus'